تبليغاتX
دلتنگی های پیکسلی

دلتنگی های پیکسلی

دلمشغولی های کاوه بغدادچی

 

۱. امروز تمام روز رو با یک آدم احمق مغرور سر و کله زدم و آخرش هم بی نتیجه بود. اینجوری شد که دوش آب سرد آخر حموم امشبم یه مزه دیگه داد. مدت ها بود می خواستم یه سفر طولانی برم شاید الان که بهانه ای هم جور شده بهترین فرصت باشه. همین امشب پرواز می کنم.

۲. چند روز پیش در یک باغ بزرگ زیبا در یکی از مناطق شمالی تهران به یک مهمونی دعوت شدم. یک مهمونی که تقریبا نصف سینمای روشنفکری ایران و تعدادی از نقاشان و نویسندگان بزرگ ایرانی هم توش حاضر بودند. رویا می دیدم. یک جورایی احساس می کنم از بعد از اون شب حالم خیلی بهتر شده. دلیلشم چیزی نیست جز اینکه افق های جدیدی پیدا کردم و  آشنایی با آدم های بزرگ و جدیدی که اصلا برام تکراری نیستند. در ضمن هیچ وقت فکر نمی کردم در تهران اینقدر شهروند اروپایی زندگی می کنه!  

 ۳. خبر خوشحال کننده سیاسی تازه هم خداحافظی یکی دیگر از دیکتاتورهای جهان با قدرت بود. کاسترویی که نزدیک به نیم قرن خودخواهانه و استبدادی و با پافشاری روزافزون بر ایدئولوژی اشتباهش بر کوبا حکومت کرد می تونه خوشحال باشه که حداقل نامش در لیست انقلابی-دیکتاتورهایی که فقط مرگ آنها رو از قدرت جدا می کند قرار نمی گیرد. البته شکی نیست که کاسترو رفت ولی میراث شوم دیکتاتوری او همچنان بر سر مردم بیچاره کوبا برقرار است. گاهی وقت ها خدا رو شکر می کنم که چه گوارا خیلی زود کشته شد تا اسطوره بماند. کاسترو هم می توانست یک اسطوره خوب باشد اگر تسلیم قدرت نمی شد. مقایسه اینجور رهبران خودکامه با فردی مثل نلسون ماندلا براحتی نشون می ده چرا دنیای آزاد برای فردی مثل ماندلا چنین احترام کم نظیری قائله.

۴. لارنس اشترن : " اگر قرار باشد به طرف هر سگی که پارس می کند سنگی پرتاب کنی هرگز به مقصد نمی رسی... "

۵. یک لیست پیدا کردم کولاک. اگر مثل من هنوز بچه هستین و بیست و پنج سالتون نشده حتما سری به این لیست بزنید. این لیست مربوط به ۲۵ کتابی است که باید پیش از بیست و پنج سالگی خواند. زود دریابیدش که وقت کم است. راست و دروغش پای خودشون !

۶. تاحالا به این نتیجه رسیدین که کنسول نقشش در زندگی و سرنوشت آدم از سفیر مهمتره ؟ کنسول ها رو بیشتر دریابید !!!!

۷. با بند آخر این نوشته موافقم. شکی نیست که یکی از مزایای اینترنت  امکان ناشناس نوشتنه ولی تا جایی که این نوشتن برای ابراز عقاید شخصی ای باشد که در اثر سانسور و خفقان نشرش مسئله ساز خواهد شد ، نه اینکه ابزاری برای تهمت و افترا و ناسزاگویی به افراد شود بدون آنکه آنها امکان شناسایی منتقد خود را داشته باشند. 

۸. حسین مسافری عزیز ممنونم. جدا من بمب روحیه هستم ؟

+ نوشته شده در  شنبه 4 اسفند1386ساعت 8:12 PM  توسط کاوه بغدادچی  | 

 
هرگونه استفاده از نوشتار و عکس های این وبلاگ بدون اجازه کتبی از صاحب آن در نشريات چاپی و اينترنتی ، حتی با ذکر نام و منبع ، ممنوع است