خیلی غم انگیز و ناامید کننده است وقتی بیش از شصت هزار انسان، یعنی بیشتر از جمعیت بسیاری از شهرهای کوچک جهان، تنها در عرض دو روز و به سبب دو بلای طبیعی جان خود را از دست بدهند و چندین برابر این تعداد هم بی خانمان و مفقود و زخمی و گرسنه و داغدار و بی سرپرست شوند. تازه این آمارهای رسمی انتشار یافته تاکنون است و متاسفانه به احتمال زیاد آمار قطعی بسیار بیشتر از اینها خواهد بود. در این بین وضعیت مردم میانمار بسیار تاسف برانگیزتر است وقتی دولت نظامی استبدادی این کشور - اختاپوس هایی از خود راضی که ۴۶ سال است خون این ملت را می مکند - به امدادگران خارجی و حتی به کمک های خارجی با ناز و عشوه ویزا می دهد و بسیاری از این کمک ها را هم نمی پذیرد. تازه با کمال پر رویی در این شلم شوربا رفراندوم هم برگزار می کنند !
یعنی واقعا علم و قدرت مدیریت انسان هنوز به مرحله ای نرسیده است که انسان ها اینچنین پشه وار کشته نشوند؟ چرا زلزله های ژاپن بی تلفات اند؟ چرا در همین سی چوان تنها مدارس و منازل و بیمارستان ها فرو ریختند و ادارات دولتی و حکومتی سالمند؟ چرا این چیزها بسیاری از مردم دنیا را قلقلک نمی دهد؟ حتما باید نوبت خود ما برسد تا به فکر بیفتیم و کمی اندیشه کنیم که آنروز که ما مثل همیشه بیدار شدیم و کارهای روزمره مان را پی گرفتیم در گوشه ای از این دنیا شصت هزار خانواده در آستانه روز جهانی خانواده عزادار شده بودند؟ صد درصد در این شرایط از دست بسیاری از ما برای این افراد کار مستقیمی ساخته نیست. ولی معتقدم همین که وجدان انسانی ما به جایی برسد که مجبورمان کند حتی لحظه ای به یاد درد این روزهای این انسان ها سکوت کنیم و گوشه ای از اینهمه وقت پرت روزانه مان را به پیگیری اخبار این رویدادها و واکنش های جهانی اختصاص دهیم، بدون شک جامعه انسانی گامی به جلو برداشته است. بسیاری از مصیبت هایی که بر سر انسان ها می آید ناشی از بی تفاوتی همین انسان ها به رویدادهای جهانی است. وقتی بسیاری از جوانان جهان حتی فرق بین کمونیسم و کاپیتالیسم و ... را نمی دانند ولی از جزئیات عروسی فلان هنرپیشه هالیوود کاملا آگاهند انتظار دارید جامعه جهانی چه وضعی پیدا کند؟ نتیجه این می شود که فاشیستی مثل بوش در همین روز به پارلمان اسرائیل می رود و از صلح و دوستی صحبت می کند. هنوز در گوشه هایی از این دنیا آتش جنگ روشن است. باور می کنید؟ انسان از پس اینهمه سال تمدن و فرهنگ و تجربه هنوز به جنگ معتقد است. هنوز راه بهتری از جنگیدن و دریدن شکم یکدیگر پیدا نکرده ایم؟
پی نوشت: عنوان این نوشته برگرفته از آهنگ معروف Heal the World کاری از Michael Jackson خواننده شهیر آمریکایی می باشد. آهنگ زیبایی است و حرف های قشنگی می زند ولی با رفتار و نوع زندگی Michael Jackson بعید است خودش واقعا به این حرف ها معتقد باشد.