در مجله‌ی «عکس» شماره‌ی ۲۹۰ که ویژه‌ی خردادماه ۱۳۹۰ منتشر شده است به سه مورد قابل اعتنا برخوردم. نخستین مورد یادداشتی‌ست از محمدرضا طهماسب‌پور درباره‌ی مجموعه‌ای از عکس‌های تاریخی مربوط به ایران که در دانشگاه‌ها و بایگانی‌های هلند نگهداری می‌شود. این یادداشت حاصل یک فرصت مطالعاتی دو ماهه در تابستان ۱۳۸۷ به دانشگاه لایدن هلند است که یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌ عکس‌های مربوط به تاریخ عکاسی ایران را در آرشیو خود نگهداری می‌کند. عکس‌های مذکور مجموعه‌ی جالب و کمتر دیده ‌شده‌ای از چهره‌ی ایران و مردم آن را در سال‌های پایانی قرن نوزهم و اوایل قرن بیستم ترسیم می‌کند و از نظر مطالعات ایران‌شناسی، زندگی اجتماعی و بررسی تاریخ عکاسی ایران اهمیت بسیاری دارند. محمدرضا طهماسب‌پور یکی از کوشاترین پژوهشگران تاریخ عکاسی ایران است که پیش از این با انتشار کارهای با ارزشی چون «ناصرالدین، شاه عکاس»، «ایتالیایی‌ها و عکاسی در ایران» و «از نقره و نور» نقش مهمی در روشن شدن زوایای تاریخ دیرپای عکاسی کشورمان داشته و اکنون نیز به معرفی گنجینه‌ی ارزشمندی از آثار تاریخی عکاسی ایران در خارج از مرزها پرداخته است. همچنین در همین شماره‌ی ماهنامه‌ی «عکس» مجموعه عکس‌های مستند حسن قائدی از خرمشهر که او در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۸۴ تا ۸۹ عکاسی کرده است با عنوان «خرم شهری که بود...» و مجموعه آثاری از صمد قربان‌زاده با عنوان «کابوس‌های خاکستری» به نظرم کارهای جالب توجهی آمدند.