جایزه‌ی عکاسی شید که عصر دوشنبه با برگزاری مراسم پایانی و اهدای جوایز دو ساله شد، به لطف همت بالای برگزارکنندگان و دست‌اندکارانش یکی از کم‌شمار رویدادهای غیردولتی و مستقل سرپای عکاسی در ایران است. به طور طبیعی بقای چنین رویدادهایی در ایران را که کشوری غرق در جشنواره‌ها و حرکت‌های دولتی‌ست باید به فال نیک گرفت. از طرف دیگر این جایزه می‌کوشد با گزینش و به کارگیری داورانی که در فتوژورنالیسم و عکاسی مستند شناخته‌شده هستند اعتباری ویژه برای خود دست و پا کند. مسلما بهره‌گیری از چنین چهره‌هایی به عنوان داور یا دبیر اجرایی نقش مهمی در کیفیت برگزاری چنین مسابقه‌ای خواهد داشت و باید در سال‌های آتی هم رعایت شود. امکان ارسال اینترنتی آثار هم یکی دیگر از مزایای دومین دوره‌ی این جایزه‌ی عکاسی مستند اجتماعی بود که ظاهرا بدون هیچ مشکلی و به خوبی انجام شد. در نبود پایگاه‌های مستقل و معتبر برای عرضه‌ی عکس مستند اجتماعی یا شاخه‌ای ارزشمند از عکاسی که به «فیچر» معروف است، جایزه‌ی شید با رویکرد خوب و نگاه حرفه‌ای و ویژه‌‌ای که به این ژانر در پیش گرفته می‌تواند به مرور به شاخصی مهم تبدیل شود، طوری‌که نامش یادآور و نشان‌دهنده‌ی سطح کیفی خاصی برای عکس‌هایی ایرانی با مضامین مستند باشد.   

    تنها مشکلی که در برگزاری مسابقه‌ی امسال به نظرم آمد نحوه‌ی برگزاری نمایشگاه آثار منتخب در تالار نامی خانه‌ی هنرمندان ایران بود. با کمال تعجب در بازدید از نمایشگاه متوجه شدم که تقریبا هیچ‌کدام از مجموعه‌های راه‌یافته به فینال بطور کامل به نمایش درنیامده بودند و حتی از یکی از مجموعه‌ها فقط یک فریم روی دیوار بود. حالا دلیل این کار چه حذف فریم‌ها توسط داوران بوده یا محدودیت‌های نمایش کامل مجموعه‌ها در ایران، معتقدم این‌که ورودی جشنواره‌ای به صورت مجموعه عکس باشد و خروجی آن به صورت تک عکس چندان حرکت جالبی نیست. روشن است که در چنین حالتی برقراری ارتباط میان عکاس و مخاطب با مشکل روبرو می‌شود و ایده‌ی عکاس که در قالب مجموعه پرورانده شده و حتی متنی هم برایش با همین نگاه نوشته شده است با حذف فریم‌های عکاس و قرار دادن تنها یک عکس از آن مجموعه در کنار متنی که برای سلسله‌ای از عکس‌ها نوشته شده به درستی به مخاطب منتقل نمی‌شود. از این رو به نظرم مهمترین دغدغه‌ی برگزارکنندگان این جایزه برای دوره‌ی بعدی باید اصلاح و تغییر سیاست‌گذاری در این زمینه باشد که یا مجموعه قبول نکنند یا به هر ترفندی که شده خروجی جشنواره‌ای که ورودیش مجموعه بوده هم باید به صورت مجموعه ارائه شود و کمترین جرح و تعدیل را شاهد باشد.